مطالب کتابخانه
تفسیر ابن کثیر
{وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ} [سورهی انفال: 2]
«مؤمنان فقط به الله امید دارند، جز او را مقصود خود نمیگیرند، تنها به آستان او پناه میبرند، حاجتهای خود را جز از او نمیخواهند، و جز به سوی او رغبت نمینمایند. آنان میدانند که هرچه الله بخواهد میشود و آنچه نخواهد، نمیشود؛ و اینکه تنها اوست که در ملک خود تصرف میکند، شریکی ندارد، هیچکس حکم او را برنمیگرداند، و او زود حسابکننده است. به همین سبب سعید بن جبیر گفته است: «توکل بر الله، اساس و جمعکنندهی همهی ایمان است.»
تفسیر حافظ ابن کثیر رحمه الله.
«مؤمنان فقط به الله امید دارند، جز او را مقصود خود نمیگیرند، تنها به آستان او پناه میبرند، حاجتهای خود را جز از او نمیخواهند، و جز به سوی او رغبت نمینمایند. آنان میدانند که هرچه الله بخواهد میشود و آنچه نخواهد، نمیشود؛ و اینکه تنها اوست که در ملک خود تصرف میکند، شریکی ندارد، هیچکس حکم او را برنمیگرداند، و او زود حسابکننده است. به همین سبب سعید بن جبیر گفته است: «توکل بر الله، اساس و جمعکنندهی همهی ایمان است.»
تفسیر حافظ ابن کثیر رحمه الله.